Jest wiatr, co nozdrza mężczyzny rozchyla;

Jest taki wiatr.

Jest mróz, co szczęki mężczyzny zmarmurza;

Jest taki mróz.

Nie jesteś dla mnie tymianek ni róża,

Ani też "czuła pod miesiącem chwila" -

Lecz ciemny wiatr,

Lecz biały mróz.

Jest deszcz, co wargi kobiety odmienia;

Jest taki deszcz.



Jest blask, co uda kobiety odsłania;

Jest taki blask.

Nie szukasz we mnie silnego ramienia,

Ani ci w myśli "klejnot zaufania",

Lecz słony deszcz,

Lecz złoty blask.



Jest skwar, co ciała kochanków spopiela;

Jest taki skwar.

Jest śmierć, co oczy kochanków rozszerza;

Jest taka śmierć.

Oto na rośnych polanach Wesela

Z kości słoniowej unosi się wieża

Czysta jak skwar,

Gładka jak śmierć.


- Opowiedz ptaka...

Dobrze. Opowiadam:

Ta strzała była na końcu złocona,

złotnik ją strugał do perfidnych zadań...

niosąc ją z nieba, cieniutko się kona.



-Opowiedz rybę...

Dobrze. Opowiadam:

Ten motek czuły a jakże treściwy,

ktoś piękny może do twarzy przykładał,

bo twarz ma gładkość podobną do ryby.



-Opowiedz konia...

Dobrze. Opowiadam:

Najczulej pętać  jedwabiem. A potem

pieszczota noża na błyszczących zadach...

Koń nawet martwy odwdzięczy pieszczotę.



-Opowiedz rzeźnię...

Dobrze. Opowiadam:

Są jednorożce o ciężkich powiekach

wedrują białe po wiśniowych sadach,

ich grzywy płaczą na leniwych rzekach...